Slikstoornissen bij neurologische aandoeningen

Door op 15-06-2017
  • 00Casus 1
  • 01Casus 2
  • 02Inleiding
  • 03Centrale sturing van het slikken
  • 04Oorzaken van slikstoornissen
  • 05Klinische benadering
  • 06Behandeling
  • 07Specifieke neurologische aandoeningen met slikstoornissen
  • 08Conclusie
  • 09Reacties (0)

Samenvatting

De differentiële diagnose van slikstoornissen is zeer uitgebreid en moet in samenwerking tussen neuroloog en KNO-arts worden uitgewerkt. Het is zinvol om onderscheid te maken tussen vier slikfasen om tot een diagnose en een behandelbeleid te komen. Voor de neuroloog zijn de mogelijkheden myogeen, neuromusculaire overgangsstoornis, perifeer neurogeen en centrale sturingsstoornis. In dit artikel worden fysiologie van het slikken, centrale sturing, oorzaken en behandeling besproken. Enkele veelvoorkomende neurologische ziektebeelden worden uitgelicht. Belangrijk is om slikstoornissen, al worden ze niet door iedereen spontaan gemeld, vroegtijdig te onderkennen.

Dit programma is niet meer geaccrediteerd en kan daarom niet meer worden aangeschaft

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Kuks, J.B.M.
Rubriek Nascholingsartikel
Accreditatie 1 accreditatiepunt
Publicatie 15 juni 2017
Editie Nervus - Jaargang 2 - editie 2 - 2017-2

Leerdoelen

  • herkennen van symptomen ten gevolge van bulbaire zwakte
  • onderkennen van de verschillende slikfasen
  • aandachtspunten bij lichamelijk onderzoek in geval van slikklachten
  • multidisciplinaire benadering en behandeling van slikklachten